پيش از رسيدن به زمين ، جمع شود ، سپس در ظرفى تميز قرار گيرد و هفتاد بار حمد بر آن قرائت گردد ، آن گاه يك پياله از آن ، صبح و يك پياله ، شب نوشيده شود . سوگند به كسى كه مرا به حق مبعوث كرد ، همانا خداوند آن درد را از بدن و استخوان و سر و رگ‌هايش بر طرف خواهد ساخت . " » « 1 » اين حديث عجيب است و با قوانين طبيعت - كه سنت‌هاى خدا در آفرينش و تدبير است - نمىسازد . [ م / 169 ] از ابن عباس روايت شده است : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به ما آموخت كه براى همهء دردها چنين بگوييم : " باسم اللَّه الكبير ، أعوذ باللَّه العظيم من شرّ عرق نعّار و من حرّ النار " . » « 2 » [ م / 170 ] در كتاب اختصاص آمده است كه ابن وشّاء مبتلا به تبى گرديد كه به صورت متناوب ، هر چهار روز وى را مىگرفت . امام رضا عليه السلام قلم و كاغذى طلبيد و پس از بسمله نوشت : « أبجد ، هوّز ، حطّى ، از فلان بن فلان بن فلانه . » آن گاه حضرت نخى خواست و وسط آن را محكم بست و طرف راست آن را چهار گره و طرف چپ را سه گره زد و بر هر گره ، حمد و معوّذتين و آية الكرسى را خواند ، سپس آن را بر بازوى راست او بست . « 3 » بى ترديد ، اين حديث ساخته و پرداختهء يكى از اصحاب تعويذ است كه آن را بر طبق حرفهء پست خود ، جعل كرده است و ساحت امام همام از آن به دور مىباشد .

--> ( 1 ) . مكارم الاخلاق ، ص 387 ، وى اين جمله را در آن افزوده است : « هر كدام از سورهء توحيد و معوّذتين را هفتاد بار بخواند . » ؛ بحار الانوار ، ج 92 ، ص 15 . ( 2 ) . بحار الانوار ، ج 92 ، ص 17 و 73 ؛ طب الائمه ، ص 37 . مجلسى اين روايات را در بحار الانوار ، صرفاً نقل كرده است ؛ بى آن كه بدان معتقد باشد . مسئوليت چنين رواياتى ، بر عهدهء كسانى است كه از آنان نقل شده است ؛ بايد تدبر كرد . ( 3 ) . اختصاص ، ص 18 و 19 ؛ بحار الانوار ، ج 92 ، ص 21 .